Chris in Amerika

Zo, alweer een week voorbij. Ik heb het hier nog steeds erg naar m’n zin. Ik heb deze week misschien nog wel meer gegeten dan vorige week, maar zeker ook meer gesport.

Ook heb ik samen met Matt lasagne gemaakt, dat was nog wel een avontuur. Hij heeft maar één pan, dus eerst de saus gemaakt, en daarna de lasagne gekookt in dezelfde pan. Gelukkig kon je er aardig goed gehakt in rullen.

Het weer is hier trouwens heerlijk. En als het niet bevalt, dan wacht je 5 minuten. Afgelopen zondag heb ik zonder jas rondgelopen, en soms zelfs even zonder vest. Donderdagochtend was het -14 graden (celsius). Dat was ook wel lekker, maar toch net iets frisser. Vrijdag was het weer aardig normaal, maar waaide het behoorlijk hard. Of zoals de locals hier zeggen: Oh well.

Dinsdag hadden we een conference call met Q42, en ik heb voor de grap eens geprobeerd met de hoteltelefoon op m’n kamer te bellen. Toen ik het nummer intoetste, bleek m’n telefoon geblokkeerd te zijn. Na een bezoekje aan de front-desk bleek dat ze niet meer van m’n creditcard af konden schrijven. Het was alleen de bedoeling dat ze de betalingsgegevens naar Q zouden faxen, dat is dus blijkbaar ergens misgegaan, en ze waren zo slim om dan maar van m’n persoonlijke creditcard af te schrijven (met een lage limiet). Die kan alleen dus niet zoveel betalen, dat is dus een beetje vervelend.

Gelukkig werdt dit ruimschoots gecompenseerd met het hoogtepunt van deze week: Casa Benita! Casa Benita is een Mexicaans restaurant in Denver, maar eigenlijk is het een soort indoor-pretpark. Als je binnenkomt kies je wat je wil: natuurlijk ging ik voor de “All you can eat: chicken”. Daarna moet je in een lange rij staan tussen alle jengelende kinderen. Als je vervolgens je eerste bord vol krijgt, ga je op zoek naar een tafeltje, wij hadden uitzicht op de cliff. Ja, er is een metershoge rots, waar om de zoveel tijd het entertainment-personeel met een paar salto’s van afspringt, in het water.

Ook zijn er allerlei gangen door de rotsen, is er een arcade-hal, heeft het 3 verdiepingen en kan je dus onbeperkt eten. Ik geloof dat ik meer heb gegeten dan met kerstmis. Het voedsel was trouwens niet van al te goede kwaliteit, volgens mij was het interne motto: “quantity over quality”.

Vrijdag zijn we naar Hacienda geweest, en gelukkig was het voedsel daar erg goed. Weer heel veel, maar ik probeer tegenwoordig niet meer m’n hele bord op te krijgen. Matt heeft echt ontzettend leuke vrienden, en ik kan nog aardig meekomen met de gesprekken. Soms hebben ze het opeens over dingen als “foreclosures”, en is het echt gokken wat ze bedoelen. Gelukkig is er dan altijd wel iemand die me even uitlegt wat het betekent.

Vandaag ben ik met de shuttle van het hotel naar een grote mall geweest, en heb ik er lekker in m’n eentje rondgelopen. Het is erg leuk dat de boeken die ik normaal via Amazon koop hier gewoon in de winkel liggen. Ik ben dan ook thuis gekomen met:

• The Tipping Point
• Blink: The Power of Thinking Without Thinking
• The Google Story

Vanavond ga ik naar een toneelstuk, een paar van Matt’s vrienden hadden vrijkaartjes, ik ben erg benieuwd. Ik weet niet eens welk toneelstuk het is, maar dat zijn eigenlijk vaak de leukste dingen om te doen. Eigenlijk had ik niet zoveel zin gisteravond, maar het zijn juist dat soort dingen die het leuk maken. Hij liet me net weten dat er wel wordt verwacht dat we in het net komen, als ik dat eerder had geweten had ik nieuwe schoenen gekocht. Ik heb m’n pak namelijk wel mee, maar was van plan om hier nieuwe schoenen te kopen.

Voor de geeks: ik heb nog even contact gehad met Kathy Sierra, misschien gaan we een Creating Passionate Users meeting doen, lijkt mij in ieder geval ontzettend gaaf. Ze wist nog wel wat meer mensen die er zin in hadden, dus ik ben benieuwd.