Vandaag zijn we gaan schieten! We hebben eerst de revolvers bij Scott’s pa opgehaald, die speciaal voor al z’n guns een kluis heeft. Omdat hij niet thuis was, had ‘ie ze voor het gemak maar voor de voordeur gelegd (inclusief kogels). Gelukkig woont ‘ie in een buurt waar volgens mij vooral gepensioneerden wonen.
Voor de tijd gingen we nog even ammo kopen, dat doe je gewoon in de sportzaak. Naast de tenten en visnetten stonden de kogels netjes opgestapeld. Voor de prijs van eten bij een simpel restaurant kan je een hele doos kogels kopen. Erg bizar.
Aangezien daar in de buurt de meeste shooting ranges gesloten zijn, zijn we gewoon een eind naar het noorden gereden, en hebben we daar een soort zijweggetje genomen, vol klei. Toen we een eind van alle normale huizen waren, hebben we de blikjes neergezet. Eerst heb ik een korte introductie over wapengebruik gehad, met tips als: “Always treat the gun as if it’s loaded”.
Even later hebben we 5 blikjes een eindje van de weg gezet, en heeft Scott me geleerd hoe je een revolver laadt, schiet en weer opnieuw laadt. Ook het schieten: richt je revolver, haal diep adem, doe dan pas je vinger op de trekker, haal de trekker over en let op de terugslag.
Ik heb met twee verschillende .22 revolvers geschoten en met een .38. De .22 is een beetje als een klappertjespistool: je hebt nauwelijks terugslag (maar je schiet wel een flink gat in een blikje). Het geluid is ook een aardig tikkeltje harder dan een klappertjespistool. Ik had wel het gevoel dat ik met iets gevaarlijks bezig was, maar het feit dat je een dodelijk wapen in handen hebt drong nog niet echt tot me door.
Een .38 is al behoorlijk zwaar: je schiet echt een behoorlijk gat in een blikje, als ik ‘m echt goed geraakt had misschien zelfs het blikje in stukken. Best wel grappig dus. De terugslag is behoorlijk groot, en de knal is behoorlijk hard. Met z’n revolver heb je écht het gevoel dat je een behoorlijk dodelijk wapen in je handen hebt. Al met al one hell of an experience.
Thanks Scott, en thanks Jasper (voor de tip).
Maarten Zei:
on februari 26, 2007 at 7:41 am
Kan me voorstellen dat je dit mee moest maken. Zou het zelfs stiekem ook geweldig vinden om een keer te doen denk ik. Maar eigenlijk is het echt te ziek voor woorden!
Bram Zei:
on februari 26, 2007 at 9:48 am
Cool! Had je wel oordopjes in?
Sjors Zei:
on februari 26, 2007 at 11:02 am
Vette shit; dat zijn toch van die dingen die je mist als je alleen maar op (low budget) vakantie bent in de VS.
Stijn Zei:
on februari 26, 2007 at 11:24 am
Hey Chris,
Echt een bizar verhaal man…. Cool om een keer mee te maken.
Ik hou je berichten in de gaten!
chriseidhof Zei:
on februari 26, 2007 at 3:01 pm
Oordopjes schmoordopjes! En wat ook wel grappig was is Scott’s advies over de dodelijkheid van guns:
“Guns don’t kill people, big gaping wounds do!”
Bennie Zei:
on februari 26, 2007 at 3:17 pm
Geweldig!
Wybe Zei:
on februari 27, 2007 at 2:49 pm
Guns don’t kill people. People kill people (aldus de NRA)
Guns don’t kill people, rappers do (Goldy Looking Chain)
Ik ben echt jaloers. Wij hadden vroeger een luchtbuks waar een fles of blikje ook nog wel kapot te schieten mee was, maar dit is natuurlijk wel wat “echter”. Ik lees je posts trouwens met veel plezier. Keep me posted
Groetjes,
Wybe
Dirk Zei:
on maart 11, 2007 at 1:54 pm
Wow! Mooie foto’s!
Daphne Zei:
on maart 11, 2007 at 2:25 pm
Hey liefje!
Hoe waren de grotten? Schrijf er eens iets over!
KUS!
Wendy Zei:
on maart 14, 2007 at 4:30 pm
Ja Chris! Schrijf weer eens wat! Het is zo leuk om te lezen!