Chris in Amerika

Nou ja, ik had een heel stuk geschreven, is het opeens weg!

Anyway, ik ben vandaag wezen fietsen met Jeanne, een collega. Ze heeft een flinke racefiets, en er stond ook een oude racefiets van haar op kantoor. Dat is duidelijk een afdankertje, maar natuurlijk perfect voor mij. Het zadel stond alleen veel te laag, en na de eerste heuvel was ik kapot.

We zijn een eind wezen fietsen in de heuvels, maar gelukkig eerst even langs de bike shop geweest. Daar waren ze zo aardig om even m’n banden goed op te pompen, en het zadel 20 cm hoger te zetten, dat scheelt aardig. Nu kon ik Jeanne zonder heel veel moeite bijhouden. De route die we gefietst hebben was ontzettend mooi, er zijn dus allerlei parken hier tussen de huizen. Op een punt hadden we een ontzettend mooi uitzicht op de baai en San Francisco, maar we zijn natuurlijk gewoon verder gefietst ;).

Na een uur ben ik omgedraaid, en ging Jeanne verder. Ze had haar auto tussen haar huis en het kantoor geparkeerd, en was ’s ochtends de rest van het stuk gaan fietsen. Ik ben echt blij dat ze me mee heeft genomen, dat was erg cool. Het grappige is trouwens dat ik nauwelijks last heb van m’n benen (dat komt morgen vast), maar m’n handen en nek doen wel pijn. M’n handen komt omdat we een flink eind over een zandpad met veel stenen hebben gefietst (zonder vering), m’n nek omdat het stuur vrij laag was. Maar het was wel heerlijk om even twee uur hard te fietsen!

Zo, ik ben in Californië. Toen ik aan kwam was het al donker, en ik had m’n koffer en een briefje met het adres van het hotel. Aangezien ik geen auto heb gehuurd, moest ik een taxi nemen om bij het hotel te komen. Natuurlijk sprak de taxi-chauffeur nog veel slechter engels dan de gemiddelde 12-jarige uit Nederland. Beleefd vroeg ik ‘m hoe lang hij al in Amerika was: meer dan 17 jaar. Oh well.

Nadat ‘ie vloeiend in een willekeurige oosterse taal had gebeld om de route was het een niet al te lang ritje naar de Summerfield Suites. Het zijn een soort kleine appartementjes, qua grootte vergelijkbaar met een flinke Spacebox. Er zit ook een keukentje bij, en de slaapkamer en woonkamer zijn apart. Ook kan ik nu eindelijk zelf m’n was doen, dat is een stuk handiger dan bij het vorige hotel. De supermarkt is 1 a 2 kilometer ver weg, een flink eind wandelen dus. Gelukkig is ‘ie wel 24h open, ik hoef me niet te haasten.

De eerste ochtend zag ik eindelijk de omgeving in het licht: be a utiful! Het doet toch wat met je als je wakker wordt met een strakblauwe lucht, zeebriesje en 20 graden. Ik ben zonder jas of trui naar kantoor gewandeld, en dat was ook een ervaring op zich. Je merkt aan alles hier dat er goud in de heuvels zit: de auto’s zijn mooi en duur, de huizen en gebouwen zijn mooi en alles is heel schoon en netjes.

Ook op weg naar de supermarkt zie je veel convertibles, palmbomen en grote huizen. Ik kan me goed voorstellen dat mensen met geld hier willen wonen: het is altijd lekker weer (er is maar een seizoen), alle andere mensen met geld zitten hier, en er is ontzettend veel potentieel. Hier zitten ook allerlei elitaire technische universiteiten, genoeg slimme mensen dus.

Het hoofdkantoor van Oracle is een stuk mooier dan de gebouwen in Denver. Alles ziet er luxer uit, en er zijn veel meer ramen. Ik zit nu met twee collega’s in een kantoor op de hoek van het gebouw, met uitzicht op de vijver, de baai, bruggen en in de verte de skyline van San Francisco. Niet verkeerd dus!

De mensen zijn hier wel wat meer met zichzelf bezig. Ze vinden het leuk, zo’n nederlands jochie, maar de meeste lijken niet echt geinteresseerd in een keer samen lunchen of eten, ik hoop dat dat nog verandert. Het is wel leuk om eindelijk de gezichten te zien bij de namen die ik al anderhalf jaar lang online heb leren kennen. Ik heb een aantal mensen gevraagd of ze wat leuks weten te doen in het weekend, en dit weekend ga ik zaalvoetballen. Ik heb m’n collega’s verzekerd dat ik vrij slecht ben in voetbal, maar het wordt vast leuk.

Helaas ben ik nog niet San Francisco in gegaan, het is een uurtje met de trein, maar aangezien ik niet übervroeg werk, ben ik niet übervroeg vrij, en zou het donker zijn tegen de tijd dat ik aan zou komen. Dit weekend ga ik lekker vroeg die kant op, en kan ik de stad eerst eens in het licht bekijken. Ik ga proberen een fiets te huren, dat schijnt erg leuk te zijn. Ik was van plan om ook een fiets te kopen, maar een van m’n collega’s heeft haar oude wielrenfiets op kantoor staan. Het zadel is alleen erg laag, dus als een van hen een sleutel meeneemt om het zadel te verstellen kan ik ook lekker rondfietsen in de buurt.

Toen ik in Denver was, ging ik bijna iedere avond met Matt uit eten, of bij hem thuis wat koken. Nu zit ik iedere avond alleen, dat is toch wel iets lastiger. Als ik een keer in SF ben geweest ga ik er denk ik wel wat vaker naar toe. Gelukkig komt Daphne over een paar weken ook nog langs, daar heb ik natuurlijk ontzettend veel zin in. Voor die tijd zit Kars ook een weekje in SF, en tegelijkertijd met Daphne zitten Maarten en Peter ook toevallig nog in SF.

Hoe is het trouwens in Nederland? Zijn alle rellen al weer over? Als ik mensen op MSN vertel hoe het weer hier is, worden ze ook allemaal jaloers, daar schijnt het niet al te goed te zijn.

Ik zal proberen om deze week nog wat foto’s te maken, dan hebben jullie bij m’n volgende post ook iets om naar te kijken.

Voor de hamburger-liefhebbers kan ik een enkele reis Amerika van harte aanraden: het is hier echt Burger Heaven. Ze eten hier burgers voor zowel lunch als avondeten. Het hoofdgerecht wordt hier trouwens entree genoemd. Gisteren had ik er zo een, de Mile High Burger van CB & Potts. Stel je voor: een flinke hamburger van McDonalds. Bijvoorbeeld de quarterpounder. Neem die burger, maak ‘m vier keer zo groot, en je hebt een full pound burger. Dat is er dus eentje die ik helemaal heb opgegeten. Ik kan het nu, een dag later, nog steeds merken. Maar ik heb mezelf wel weer tot een nieuw record gepusht. Het was echt een prestatie, ongeveer vergelijkbaar met een halve marathon lopen, en omgekeerd evenredig in gewichtsverschil.

Over hardlopen gesproken: dat is erg grappig hier. Doordat Denver een mijl hoog zit, krijg je weinig zuurstof. Ik heb vandaag weer eens een rondje buiten gelopen, dat was erg vermoeiend. Misschien had het ook iets met die extra pound te maken… Ik heb ook nog een stuk gewandeld, en lekker gelezen in het park. Natuurlijk gewoon in t-shirt, het is hier nu zo’n 70 graden. (Omgerekend naar Celsius: (70-32)/2 = 19 graden. Ik denk dat het in de zon nog wel wat warmer was.

Ook zijn we een tijdje geleden naar Pikes Peak geweest, je kan daar helemaal naar boven rijden, over een weg vol sneew, rotsen en ijs. Pikes Peak is 14,110 feet hoog, oftewel 4.3 kilometer. Het was erg grappig om proberen zo diep mogelijk adem te halen, je krijgt nauwelijks zuurstof binnen. Ik heb ook een hoop foto’s op m’n flickr gezet, zie de linkse sidebar.

Verder ga ik hier bijna weg, morgenavond vlieg ik naar California. Ik ben erg benieuwd hoe het daar gaat zijn, ik hoor van iedereen goede verhalen. Het weer schijnt erg lekker te zijn, en ik ga waarschijnlijk een fiets kopen, zodat ik nog eens wat kan doen.

Sorry dat ik de laatste tijd niet zoveel schrijf, een volle werkweek en alle dingen in m’n vrije tijd is toch vrij vermoeiend, maar erg leuk. Ik vind het altijd erg leuk om jullie comments te lezen, of e-mail te krijgen. Dat zijn toch ook wel kleine hoogtepunten van m’n dag. Als je trouwens zin hebt om een keer te bellen, Skype me dan. M’n username is chriseidhof, en het kan handig zijn om even te checken hoe laat het is. Het tijdsverschil met Denver is nu 7 uur, met San Francisco 8 uur, maar als de zomertijd bij jullie ingaat, is het tijdsverschil met SF 9 uur.