Chris in Amerika

Vandaag ben ik met Matt naar Rocky Mountain National Park geweest. Het is daar echt bizar mooi. Af en toe als we ergens een bocht om kwamen werd ik er gewoon emotioneel van hoe ontzettend mooi de bergen daar zijn. Het uitzicht was echt bizar mooi. We hebben ook nog een hele trail gelopen, we zijn van Bear Lake naar Alberta Falls. Dat was ook echt geweldig. Je moest alleen wel op het pad blijven, als je naast het pad stapte zakte je met gemak 30cm de sneeuw in.

Ik denk dat foto’s meer zeggen dan woorden, dus kijk vooral op m’n flickr-pagina.

Oh, na de tijd hebben we gegeten bij een restaurant waar ze zelfs voor Amerikanen grote porties serveren, zie ook deze foto waar Mark aan z’n übersandwich begint.

Het is hier nu vrijdagavond. Woensdag hebben Matt, Scott en ik bij de Taco Bell geluncht (je moet alles een keer meegemaakt hebben…), en ’s avonds heb ik een broodje gegeten. Daarna heb ik eindelijk eens gefitnesst, en dat beviel aardig goed. Hopelijk kom ik op ongeveer hetzelfde gewicht terug Donderdag hebben we met een paar collega’s bij een behoorlijk goede Mexicaan geluncht, en toen realiseerde ik me dat mensen hier gewoon voor lunch eten wat voor ons avondeten is. Oh well.

Ik heb ook voor het eerst cheesecake gehad, en ik wil jullie niet jaloers maken, maar het is echt verukkelijk! Je krijgt een stuk cheesecake ter grootte van een normaal stuk taart, maar het is echt ontzettend machtig. Ik heb ‘m half opgekregen. Vandaag gingen we met een paar vrienden van Matt uit eten, en we moesten voor de tijd even pinnen. Ze hebben hier dus serieus een drive-through pin-ding, zelfs met meerdere lanes.

Ik heb besloten dat ik het eerst eens een tijdje de American Way ga doen, dus ik ga nog even niet proberen zo gezond mogelijk te eten. Om niet meteen helemaal rond te worden ga ik wel om de dag fitnessen, lekker vet verbranden. Het is trouwens erg fijn dat de meeste winkels hier gewoon tot tien uur ’s avonds open zijn (of zelfs 24/7).

Ook hebben we net als toetje ijs gehad, dat was erg leuk. Je kiest eerst een (of meer) smaken, en dan een of meer toppings. Dat leggen ze dan op een soort plaat, en ze mixen het met gewoon een lepel. Zo kan je bijvoorbeeld Oreo-cookies nemen, en dat wordt dan met een lepel door het ijs gemixt. En als je een tip (fooi) geeft, gaan ze zingen. Voor de mensen die het nog niet wisten: je wordt hier dus geacht om flink te tippen, tenminste 15%, en als het echt heel goed is 20%. Ook zit vaak de belasting niet bij de prijs inbegrepen, dat moet je er zelf bij rekenen. Verder betaal je dus vaak eerst je rekening (met credit-card), dan krijg je de rekening terug, en dán pas zet je de tip er op. Rare amerikanen ;).

Ik heb trouwens uitgevonden dat er in het hotel ook een klein koffie-winkeltje zit, waar je bagels kan kopen. Dat is toch een stuk gezonder (en goedkoper) dan het ontbijt van het hotel. Ik heb in het restaurant ook al ontbeten met de Denver Egg Tostada: een soort pannekoek, met daarboven op veel ei, paprika, scherpe worst, ui, guacamole, sour cream en tortillachips. Daarmee kom je de paar uur tot de lunch wel door.

M’n dagen zien er tot nu toe ruwweg zo uit:

7 uur: opstaan
8 uur: conference call met Q42 of fitnessen
tot 11:30: werken
11:30-12:30: lunch
12:30-19:00: werken
19:00-22.00: eten
22:00: terug bij het hotel, slapen

Morgen is het weekend, dat betekent dat ik in ieder geval iets heel anders ga doen: we gaan naar het Rocky Mountain National Park! Het schijnt daar ontzettend mooi te zijn, dus ik ben erg benieuwd.

M’n engels gaat ook steeds beter, ik heb nog wel moeite met het helemaal correct uitspreken van ”book”. Je spreekt de ”oo” blijkbaar meer uit als een ”u” dan als een ”oe”. Matt stuurde me ook deze link over dat soort woorden.

Ik vind de comments van iedereen trouwens erg leuk!

Zo, de eerste twee werkdagen zitten er weer op! Het is heerlijk rustig op het werk (vergeleken met Q), en dat bevalt me ontzettend goed. Ik kan me zo stukken beter concentreren, en cubicles geven ook geen visuele afleiding. Ik had gedacht dat het saai zou zijn, maar als ik me omdraai kan ik gelijk met collega’s kletsen, en Mike (de manager) komt ook een paar keer per dag even rondhangen, best gezellig.

Ik ben vandaag ook op de foto gegaan voor m’n security-badge, wat nog best een gedoe was. Maar nu kan ik met een hippe badge rondlopen en helemaal opgaan in de crowd ;).

Ik moet trouwens echt oppassen dat ik niet supersized terug kom: maandag hebben we chinees gegeten voor lunch (heel veel chinees). Vandaag hebben we bij een echte amerikaanse hamburgertent hamburgers gegeten. En die zijn wel iets groter (en lekkerder) dan de hamburgers die ik gewend ben.

We gaan trouwens altijd met de auto naar de lunch-plek, of het nou 5 of 20 minuten rijden is. M’n collega’s waarschuwden ook dat ik wel moest uitkijken met wandelen: mensen zijn dat niet gewend hier en het schijnt behoorlijk gevaarlijk te zijn. Nou ja, dan moet ik maar beweging zoeken in de Gym en het zwembad.

Maandagavond hebben we bij Matt gegeten, hij heeft eerst goed gekookt, en ondertussen heb ik op z’n Wii gespeeld. Hij heeft echt een enorme TV, waarschijnlijk zo’n beetje het grootst van wat in Nederland te krijgen is, echt bizar. Natuurlijk hebben we TV-dinner gedaan. Voor z’n TV stond een normaal tafeltje, net zoals je in Nederland voor een TV ziet. Deze had alleen wel een truuk: met een beetje trekken aan het blad verplaatste het blad precies boven je knieën, net alsof je aan een echte tafel zit.

Het zijn dat soort dingen die echt grappig zijn, vrij subtiele cultuurverschillen. Ook grappig was dat na het winnen van de Superbowl niet het winnende team gefeliciteerd werd, maar de winnende organisatie.

Ik ben trouwens behoorlijk aangepast aan de tijdzone, het enige issue is nu nog dat ik beide ochtenden om 5 uur klaarwakker was, en daarna alleen nog maar een beetje kon dommelen, niet echt slapen.

Dingen die ik de komende tijd nog wil gaan doen:

• Schieten
• Snowboarden met Mike’s zoon
• Naar de übersupermarkt (schijnt erg groot te zijn)
• Naar Rocky Mountain National Park
• …

Als er nog iemand suggesties heeft….graag!

Zo, dat was nog een heel gedoe. Sinds de vrijdag voor vertrek had ik er eigenlijk wat minder zin in. Er waren een hoop dingen in m’n hoofd die mis zouden kunnen gaan, en als je in je eentje ver weg bent lijkt dat toch allemaal wat ernstiger. Eigenlijk was ik vrijdag overdag en zaterdag een beetje chagrijnig. Ook op Schiphol was ik niet bepaald vrolijk. Toen bleek dat qua vlucht inderdaad alles gewoon goed ging, en ik eenmaal echt in het vliegtuig zat, ging het nare gevoel eigenlijk meteen weg.

Ik ging eerst naar Chicago, en had een fijne raamplaats. Ik dacht dat het handig was om m’n tas bij me te hebben (en dat was ook handig), dus die had ik onder m’n benen. Aangezien ik vrijwel alle boeken die ik vrijdag kreeg mee heb genomen, was m’n koffer te zwaar en had ik die dus ook in m’n handbagage. Dat betekende dus dat ik nog maar weinig (maar precies genoeg) ruimte had voor m’n benen. Niet extreem comfortabel, maar goed genoeg.

We zijn behoorlijk vroeg in Chicago geland, dat was erg fijn. De captain wou graag de Superbowl zien, en de rest van de crew eigenlijk ook. Ik moest daar eerst door de security, en daarna m’n koffer ophalen. Helaas was de line voor de douane erg lang, heel vervelend. Toen snel m’n koffer gepakt, door customs, koffer opnieuw ingecheckt voor m’n vlucht naar Denver en daar ook weer ingecheckt.

Eenmaal zittend in het vliegtuig naar Denver konden we niet weg: het was daar -18˚C, en het mechanisme van de bagagedeur was vastgevroren. Daardoor hebben we drie kwartier vertraging opgelopen. Omdat het een domestic flight was hoefde ik gelukkig niet nog een keer door allerlei security en douane in Denver. Mijn koffer was ook als eerste \o/, dus ik kon gelijk een taxi opzoeken.

Vervolgens kwam ik bij m’n hotel, het  Hyatt Regency Tech Center, en het is hier erg mooi. Ik heb een mooie kamer, er is een zwembad en fitness-ruimte, en het is op loopafstand van Oracle. Ik heb meteen Matt gebeld, want we gingen met hem en z’n vrienden Superbowl kijken. Helaas was de wedstrijd al voor 3/4 gespeeld toen ik aankwam, maar het was wel erg gezellig. Ik had stroopwafels meegebracht, en iedereen vond ze erg lekker. Naast de stroopwafels die ik op m’n verjaardag heb gekregen, heb ik nog een paar pakken om cadeau te geven. Altijd handig!

Het is hier in Denver nu 2˚C, en het ligt vol met sneeuw! Heerlijk! Dit compenseert heel mooi voor alle sneeuw die ik in Nederland niet gezien heb. Toen ik aan kwam vliegen was het ook enorm mooi, je zag overal sneeuw, op de achtergrond de zon ondergaan achter de Rocky Mountains en de skyline stak net boven de mist uit. Helaas waren we toen aan het landen, en mocht ik m’n fotocamera niet meer gebruiken.

Links zie je een lijstje met foto’s, als je er op klikt kan je een paar foto’s zien.

Nog minder dan een week, en ik zit in het vliegtuig. Eerst 6 weken in Denver, dan 6 weken in Redwood Shores (onder San Francisco). Het is nog een beetje lastig om te beseffen dat ik er dan echt zit over een week. Als het goed is ga ik komende drie maanden hier regelmatig stukjes tekst en foto’s plaatsen.